Arquivo da categoría: Mensaxe de Nadal

Mensaxe de Nadal 2.015

Chega o Nadal, o cuarto que este blog celebra con todos vos, o cuarto no que queremos convidar a unha firma invitada, darlle voz neste espazo, e que coas súas verbas vos de os mellores desexos para o ano que logo comeza.  No 2.012 foi Armando Requeixo, un ano despois no 2.013 Zalo, e no pasado 2.014 Fran Bouso

Neste 2.015 o turno é para outro mindoniense de Pro, Don Francisco Piñeiro, así pois, coas súas verbas vos deixamos: 

Cando Leiras Pulpeiro escribiu  “Quen mora acó na Mariña ten cara ó mundo as xanelas” talvez desexara ou talvez xa soubera que algún día Marcos Candia Cuba, nado na frondosa Tronceda de Mondoñedo, disporía abrir esta fiestra do seu blog cultural para que o resto do planeta soubera  desta mensaxe de Nadal. 

Mindonienses e mariñaos:

Estas datas do Nadal son, por tradición, escaparates da ilusión e da esperanza, carruseis de mariscos, estouridos de champán, o cal non impide  esquecernos dos que non levan á boca unha codia de pan por iso rematamos sempre o ano facendo reflexións.

Reflexionemos pois. Os anos non corren en balde, sempre pasan factura. Pouco a pouco a imos  pagando, mellorando as nosas vidas, se correximos  erros, en especial aqueles que nos impidan compaxinar o respecto e a responsablidade individual coa colectiva. Loubado sexa o erro se del imos aprender e nos sirve de exemplo.

Houbo un tempo no que se pretendeu derruba-la muralla de Lugo; non se levou a cabo por non atopar onde botar tanto rebo. Na actualidade ninguén discutiría que derrubar tan fermoso patrimonio da humanidade sería un sacrilexio monumental        mais permitídeme que vos diga que esta sociedade aínda permite cometer barbaridades  que nunca xamais deberían suceder, estou a  falar  de maltratar ou matar a unha muller. Vai sendo hora de que o home se autoconvenza de que o problema da convivencia coa muller non reside na escaseza de tela nin no que esta tapa ou esta ensina senón na escaseza de mente que algúns chaman decencia e da que moitos presumen sabendo que non se pode culpar ao viño nin a vide por dar fermosos racimos á beira do camiño  pero si a aqueles que rouban as uvas, as machacan, as destrozan e se emborrachan co seu viño. E se alguén non o quixo entender podo dicilo máis alto e claro: “A muller non é ningún bicho raro que se poda mercar ou vender” así que neste ano que vén  ninguén consinta que  unha soa muller se arrepinta de ter nacido como muller.

Despidamos o ano sen choros nin lamentos e recibamos ao vindeiro co firme convencemento de que valemos para convivir. Contrastemos a escada de valores personais coa dos valores comunitarios para redifinir modelos a seguir e restaura-la dignidade porque non todo vale. Cando a dignidade de cada ciudadano cotice en nómina, o traballador honrado ou o estudiante esforzado voltará a te-lo aprecio dos seus compañeiros; cada individuo, dentro do seu eido e das súas capacidades, percibirá honorarios e respecto conforme ó seu esforzo, profesionalidade e decoro socialmente demostrado. Agocharse na selva humana non é asociarse pois o ser humano non naceu para ser ovella.

Coa sinxela intencion de que  estas catro liñas sirvan de enceto  á reflexión personal que debe facer cadaquén  aquí volas deixo  desexándovos de corazón que no ano vindeiro todos consigamos regar a flor dos propios soños que desde O Reguengo  de Mondoñedo exportaremos por toda a Mariña e polo resto do mundo para facer deste planeta un fermoso  xardín colectivo, próspero e fecundo.

Francisco Piñeiro Glez. 22/12/2.015.

Dende esta casa so nos queda dar as grazas a Francisco Piñeiro, unha vez máis por colaborar coa mesma, de xeito desentiresado, e sempre dende o primeiro minuto. Felices festas a el tamén e toda a ventura para o 2.016 e sucesivos.

Marcos Candia – Cultura e Ocio © 2.015

Mensaxe de Nadal 2.014

Como xa é hábito, este blog, despide o ano coa voz dun invitado, mindoniense ou relacionado con Mondoñedo. No primeiro ano de vida desta casa, no 2.012, foi Armando Requeixo quen felicitou as festas, o ano pasado, no 2.013 puxo as súas letras Zalo García, e para este ano o invitado non é outro que Fran Bouso, que dende o primeiro minuto se prestou agarimosamente a colaborar. Sen máis, velaquí as súas palabras:

Primeiras veces

Este ano que está piques de rematar foi, para min, un ano de moitas primeiras veces.

Por primeira vez organicei xunto con Antonio Reigosa, Paco Piñeiro, César Morán e Armando Requeixo “Mondoñedo é poesía”. Por primeira vez traballei para que a primeira edición de “Mamá, quero cantar” fose un éxito grazas a que contamos con pícaras e pícaros que demostraron ter gran talento musical e con profesionais da talla de Xulia Nogueira e Xan Carballal. Por primeira vez fixemos con Fabián, Mónica, Silvia, Carmen e unha morea de amigos “Voces da Paula”. Por primeira vez din un pregón (o das Quendas). Por primeira vez se fixeron realidade cousas que noutro tempo foron soños e incluso algunhas que nunca imaxinara. Foi, para min un ano de moitas emocións.

Agora que estamos no tempo de Nadal, deséxovos que teñades ilusións e que as vosas ilusións, se así o desexades, un día se fagan realidade e vos enchan de emocións positivas. Pero que tan axiña coma estes soños se estean a materializar vos vaian xurdindo novas esperanzas.

Eu chego a este final de ano co sentimento do “deber” cumprido e pola miña cabeza xa están a pasar proxectos que agardo poder compartir con todos vós o vindeiro ano e tamén desexo que compartades comigo as vosas cousas: A vida, por moitas voltas que lle queiramos dar non deixa de ser unha oportunidade para iso. E aquí estará Marcos Candia e Cultura e ocio para recollelas e espallalas polo mundo adiante. Non esquezades que en calquera esquina do Universo onde se atope un mindoniense, alí está Mondoñedo.

Con estas palabras de Fran, desexámosvos a todos un feliz Nadal e toda a sorte do mundo para o vindeiro 2.015. Unha vez máis gracias a Fran Bouso pola súa desinteresada achega a esta casa.

Marcos Candia – Cultura e Ocio © 2.014

Mensaxe de Nadal 2.013


Un ano máis, este blog, quere abrir as súas portas a un mindoniense, ou persoa especialmente ligada coa nosa cidade, para que despida o ano,e de a mellor entrada ao novo, dende esta casa. Se no Nadal de 2.012 foi Armando Requeixo, con esta fermosa carta, neste 2.013 que está a piques de rematar, convidamos a un dos mindonienses, que por motivos da vida, está máis lonxe da súa cidade, falamos de Zalo, que dende México, se prestou, dende o primeiro momento, a colaborar con  nos, enviándonos unhas fermosas liñas que a continuación reproducimos para todos vos:

“Queridos conveciñ@s mindonienses, teño o pracer de felicitarvos estas entrañables festas dende esta páxina gracias ao amigo Marcos que se lembrou de min para tal fin.

En primeiro lugar quero lembrarme de todos os mindonienses que, como no meu caso, nos atopamos na diáspora, e non imos poder celebrar estas datas con todos vos, a todos eles lles desexo un mais que feliz Nadal aló onde se atopen, e que prontiño podan voltar coas súas familias a nosa cidade das mil primaveras.

Este ano que agora remata, comezou para min coa peor das novas, pois apenas o día seguinte de comezar, pasei a formar parte de esa lista negra de mindonienses sen traballo, una lista que desexo, de todo corazón, que se vaia acurtando para o ano entrante, sei de sobra, que moitas familias do noso concello o están a pasar moi mal por este motivo, e dende aquí lles mando toda a miña solidaridade e bos desexos como que o 2014 lles traia a ledicia de un traballo co que sustentarse.

Pero o velliño ano que nos deixa, nos obsequiou con algunha que outra ledicia, e iso é o que temos que lembrar.

A mediados da primavera o noso equipo de fútbol, Mondoñedo F.C. acadaba un ascenso de categoría, tras una impresionante tempada que de un xeito impecable nos narraba domingo a domingo o amigo Marcos Candia dende este pequeno espazo.

Pero ahí non quedaban todo-los éxitos mindonienses, a nosa conveciña Eva Vázquez, conquería unha beca da fundación Amancio Ortega para ir a estudar a Canadá tras ser seleccionada entre mais de cen aspirantes; Case que o mesmo tempo, outra brilante mindoniense, Xana Rodríguez, acadaba varios títalos a nivel galego en un deporte pouco arraigado na nosa cidade dende as mellores épocas do clube Santa Catalina, como é o atletismo.

Meses mais tarde, Mondoñedo recibía a gratísima nova de que un dos seus fillos predilectos, Don Miguel Cabanela, había sido o elixido para intervir quirúrxicamente ao monarca español Juan Carlos I, esta nova fixo que o nome de Mondoñedo retumbase con forza durante varias semáns por todo o mundo. 

Tamén quero subliñar o recoñecemento da nosa cidade a figura das grandes mulleres mindonienses, outorgándolle a honra de pregoar as festas a Carmen Rodríguez Lage (As Quendas), e a María Isabel Pernas Martínez (As San Lucas) e ao mesmo tempo homenaxear as mulleres da familia “Chaparrita” concedéndolles o títalo de Sanluqueiras 2013.

Con estas lembranzas do bo que nos deixa este ano, quérovos mandar unha mensaxe de esperanza para o ano 2014, de que Mondoñedo segue moi vivo a pesares dos acontecementos negativos que nos están a xurdir día a día a nivel nacional e que de un ou outro xeito afectan a nosa cidade.

Amigos e amigas mindonienses, agora mais que nunca, Mondoñedo ten que permanecer unido e tirar todos, (políticos, deportistas, parados, traballadores, empresarios, autónomos e demais mindonienses) na mesma dirección sen importar as cores ou ideoloxías políticas que teñamos, por enriba de todo ten que estar a nosa cidade e calquera evento ou idea que xurda na cabeza de algún veciño noso, apoialo coa vosa presenza ou verbas favorables, soamente de este xeito sairemos adiante, moito ánimo a todos e, dende a distancia vos desexo un feliz Nadal e un boísimo 2014, ao que o único que lle pido para min, é poder voltar, aínda que so sexa por uns días, a cidade que me veu nacer e da que me sinto moi orgulloso aló por onde me atope.

Gracias tamén, ao amigo Marcos Candia, que está a facer unha grande laboura con esta grandísima web que é Cultura e Ocio, difundindo con artigos e imaxes o acontecer diario mindoniense, por lembrarse de min para adicarvos estas verbas.

¡¡¡ Bo Nadal e mellor aninovo a tod@-l@s mindonienses !!!”

Con estas fermosas liñas do noso querido amigo Zalo, chegadas dende o lonxano México, desexámosvos a todos un moi bo Nadal, e un feliz ano 2.014 que está a volta da esquina. Unha vez máis, grazas a Zalo por colaborar co blog e deleitarnos con tan fermosas palabras.

Marcos_Candia

Cultura e Ocio © 2.013

Mensaxe de Nadal 2.012

2.012 está a piques de rematar. É o primeiro Nadal de “Cultura e Ocio” na rede, e con tal motivo, estreamos a “Mensaxe de Nadal”. Nesta entrada pretendemos dar palabra, neste blog, a unha firma convidada. Naide mellor para iniciar esta sección que o noso amigo, e moitas veces colaborador, Armando Requeixo, a par, por suposto, de gran mindoniense.

Sen máis velaquí o texto, que agarimosamente, Armando, adica a todos vos, os lectores deste blog:

Benquerid@s mindonienses e galeg@s de ben:

Este ano que vai deixándonos é xa un vello cangado que leva ao lombo gran e xoio a partes desiguais. Para os que sentimos nosos os reveses laborais dos valibrenses, o ancián marcha deixando espiñada a pel e son tan fondas as súas feridas que só a nosa incombustible esperanza e capacidade de superación ha servirnos de árnica posible.

Doutra parte, este ano foi tamén memorable porque, como pobo, soubemos lembrar como cumpría a un benamado devanceiro: don Manuel Leiras Pulpeiro, quen nos ensinou que a cunquiña deleitosa na que nos fatigamos e soñamos ben pode, con san orgullo, prezarse de ser e estar no mundo, como seguro que o seguirá sendo e estando na voz dos que, coma el, foron guieiros de bonhomía e luceiros da palabra.

Dende esta admirable casa de Cultura e Ocio á que o meu benquerido Marcos Candia Cuba me convida, non quero deixar pasar a ocasión de desexarvos a tod@s un vindeiro 2013 farto de bondades, un tempo que sexa quen de axotar os males pasados e traia da man loairas infindas que nos devolvan a ledicia e a ilusión.

Como non podia ser doutro xeito, facemos nosas as verbas de Armando e desexamosvos a todos unhas felices festas de Nadal así como un ventureiro ano 2.013. Saúdos e saúde amigos.

© Marcos Candia